Begin deze week was dan eindelijk de kogel door de kerk: Philip, Wouter, Sjoerd en Richard verlengden allen hun contract met nog een jaar. Heugelijk nieuws dat de bittere nasmaak van de afgelopen periode een beetje wegspoelde. Na de florissante overwinning bij Fortis werd er namelijk tweemaal op rij verloren en zijn de titelkansen voor dit zaalseizoen zo goed als verkeken.
Wat overbleef was een gevoel van eerherstel, om de zure nederlaag in Tilburg enigszins weg te poetsen. Dit moest gebeuren in de volgende formatie.
In het ene vak speelden Amy, de jarige Sanne, Menno en aanvoerder Joren en in het andere vak startten Aïsja, Anoeska, Quinto en Dylan.
De openingsfase verliep wat stroefjes voor de Middelburgers en Tilburg wist al snel de korf te vinden. Swift deed wel wat terug, maar na zes minuten ontstond er een marge van twee punten in het voordeel van de uitploeg: 2-4. Dit was het moment dat Swift loskwam en steeds beter begon te spelen. Onder aanvoering van twee goals van Dylan, binnen de minuut, trok hij de stand weer gelijk en zette de thuisploeg aan. Na een nieuwe dubbelslag, ditmaal van Menno, en een treffer van Anoeska, kwamen ze voor het eerst op voorsprong en werd die ook snel uitgebouwd: 7-4.
Er werd in de eerste helft met scherp verdedigd en iedere onderschepping werd gevierd alsof er zonet gescoord was. Deze passie en de manier van spelen, zorgden ervoor dat het normaal zo effectieve Tilburg geen schim was van de ploeg die tweeënhalve week geleden zo domineerde. De marge bleef lang twee à drie doelpunten verschil, tot vijf minuten voor tijd toen de uitploeg terugkwam tot 9-8. De ploeg van trainer Philip miste in deze fase een aantal grote kansen, maar kwam desondanks toch op 10-8. Tilburg deed nog wel wat terug via de door de supporters uitgekozen zondebok, aanvoerder Frank. Hij benutte een stip en zette daarmee de ruststand op het bord: 10-9.
Na rust kwam Swift maar moeilijk in het spel van de eerste helft en creëerde het maar weinig kansen. De uitploeg veroverde de controle over de wedstrijd en kwam dan ook na lange tijd weer eens op voorsprong: 11-12. Anoeska en Menno deden wel wat terug, maar de Tilburgers kwamen steeds weer langszij. Een kwartier voor tijd kwam het Swift van voor rust weer tot leven. Via de vijfde treffer van Menno kwam het op gelijke hoogte en daaropvolgend kwam Aïsja ook eindelijk los en maakte haar tweede en derde treffer: 17-15. Ook de jarige Sanne pikte haar doelpuntje mee in deze fase, waarna zij luidkeels werd toegezongen door de supporters.
In dit tijdsbestek van vijf minuten werd de stand omgebogen van 14-15 naar 19-15. Tilburg deed hierna tot twee keer toe wat terug en met nog acht minuten op de klok besloot trainer Philip een time-out te nemen. Na deze time-out maakte de uitploeg nog twee keer de aansluitingstreffer, maar via twee megabelangrijke treffers van Amy en Quinto behield Swift de nipte voorsprong. Bij laatstgenoemde was de ontlading dan ook extreem. Twee minuten voor tijd zorgde Menno met zijn zevende van de avond dan eindelijk voor de beslissing door de 22-19 te maken. Het slotakkoord kwam van Amy: 23-19. Zo boekte Swift een knappe overwinning op de Tilburgers.
Met deze overwinning houdt Swift de theoretische kans op de titel nog in leven, maar realistisch is dat allerminst. Koploper Albatros zal volgende week dan moeten verliezen van laagvlieger Kinderdijk en Tilburg zal in de twee resterende wedstrijden nog twee punten moeten verspelen. Als de Middelburgers dan de laatste twee wedstrijden winnen, zou de titel op miraculeuze wijze toch naar de ploeg van trainer Philip gaan. Hoogst onwaarschijnlijk dus. Het zaalseizoen op mooie en sportieve wijze afsluiten heeft Swift natuurlijk nog wel in eigen hand.
Leon de Jonge
